روایت عبدالرضا سالمی نژاد از شهید علیرضا خیاط ویس (39)
سرباز امام
مثل هر پاسداري حضرت امام را تنها معيار شناخت دين و تنها مرجعي که در شرايط سخت، پيچيده و فتنه انگيز روزگار بتوان به آن مراجعه کرد و در تمام شرايط بدون هيچ ترديدي از او تبعيت کرد، مي دانست و معتقد بود راه، روش، مرام و تنها مسيري که مي تواند او را به سعادت دنيوي و اخروي برساند، پيروي محض و بدون چون و چرا از ايشان است.
محبوبه قلعه تکي، همسر شهيد: ايشان پيرو و مطيع محض حضرت امام خميني(ره) بودند. بارها به من ميگفت: اگر حضرت امام همينالان بگويند، خودکشي کن من بيدرنگ اين کار را ميکنم. او اصلاً به دنبال چرايي دستورات امام نبود هرگز؛ و معتقد بود که بدون کمترين ترديد بايد فرامين او، فيالفور و بدون تأخير اجرا شود. او پيروي محض از حضرت امام را فقط در درک همين مفهوم ميدانست نه چيزي ديگر.
در جواب اين سوال که همواره از من مي پرسند مهمترين مشخصه شهيد خياط ويس چه بوده است، مي گويم عشق سرشارش به امام خميني(ره) و پيروي محض ايشان از ولايت فقيه. ايشان پيرو خط حضرت امام خمينى(ره) بود و هر چه كه امام دستور مىداد همان را انجام مىداد. عاشق ائمه اطهار(ع) بود. در خاطرات ايشان كه در لبنان نوشته بود مىتوان علاقه اش به زيارت حضرت زينب(س) و خاندان امامت(ع) را مشاهده نمود.
فاطمه خياط ويس، خواهر شهيد: من خبر داشتم که در جبهه مأموريت خطرناکي را به عهده گرفته است اما خودش براي اينکه آن را پنهان کند تا ما را از نگراني مستمر درآورد، هميشه با لبخند به خانه ميآمد و در جواب نگرانيمان که ميپرسيديم: آنجا چهکار ميکني؟ باهمان لبخند جواب ميداد که سرباز امام هستيم.